درمان بیماری ام اس:
در حال حاضر علی رغم اینکه هیچ درمان قطعی برای ام اس وجود ندارد، علایم این بیماری اغلب قابل کنترل هستند. درمان های این بیماری عموما به 4 گروه طبقه بندی می شوند:
·         داروهایی که سیر پیشرفت بیماری را تعدیل می کنند.
·         داروهای کورتیکو استروییدی (کورتن ها) برای درمان حملات بیماری.
·         سایر داروهایی که نشانه های مختلف بیماری را تخفیف می دهند.
·         سایر درمان ها و حمایت های غیر دارویی برای کاهش ناتوانی.
 
داروهایی که سیر پیشرفت بیماری را تعدیل می کنند
 
این داروها به نام داروهای ایمونومودولاتور (تعدیل کننده سیستم ایمنی) شناخته می شوند. این داروهاشامل موارد زیر می باشند:
·         اینترفرون بتا-یک-آ (عضلانی)    (IM Interferon beta-1a)
·         اینترفرون بتا-یک-آ (زیر جلدی)    (SC Interferon beta-1a)  
·         اینترفرون بتا-یک-بی    (Interferon beta-1b)
·         گلاتیرامراستات     (Glatiramer acetate)
·         ناتالی زوماب     (Natalizumab)
·         فینگولیمود     (Fingolimod)
·         تری فلونوماید (Teriflunomide)    
این داروها درمان قطعی ام اس نبوده وباید توجه داشت که همه آن ها برای هر کسی که مبتلا به ام اس می باشد مناسب نیستند.
فینگولیمود وتری فلونوماید به شکل قرص و خوراکی بوده و سایر داروهای ام اس به صورت تزریق عضلانی، زیرجلدی و یا وریدی می باشند.
مطالعات بالینی بیانگر این است که این داروها تعداد حملات را در بعضی از بیماران مبتلا به ام اس کاهش می دهند. این داروها همچنین تاثیر اندکی بر آهسته کردن پیشرفت بیماری دارند. مکانیسم دقیق این داروها مشخص نیست ولی همه آن ها از طریق تداخل در عملکرد سیستم ایمنی، اثرات خود را نشان می دهند.
تشخیص اینکه کدام یک از این داروها باید برای کدام فرد مبتلا به ام اس تجویز شود، بر عهده یک پزشک متخصص مغز و اعصاب (نورولوژیست) می باشد.
داروها وترکیبات دارویی مختلف جدید نیز در دست تحقیقات بالینی می باشند و ممکن است در آینده نزدیک به لیست داروهای فوق در درمان ام اس اضافه شوند.
 
داروهای کورتیکو استروییدی (کورتن ها)
یک داروی کورتیکواستروییدی (کورتن) اغلب وقتی تجویز می شود که بیمار دچار یک حمله ناتوان کننده گردد. اصولا یک دوز بالا از کورتن به  مدت چند روز داده شده که اغلب به صورت تزریق وریدی روزانه و به مدت 3 الی 7 روز می باشد. بعضی از مواقع نیز این داروها به صورت قرص های خوراکی تجویز می شوند. کورتن ها از طریق کاهش التهاب، عمل خود را انجام می دهند. یک دوره درمان با کورتیکو استروییدها باعث کوتاه شدن دوره حمله می شود. این بدین معنی است که بهبودی علایم عود یا حمله سریعتر از زمانی صورت می گیرد که دارو داده نشود. علی رغم این، کورتن ها تاثیری بر آهسته کردن روند پیشرفت مزمن بیماری ام اس ندارند.
 
سایر داروهایی که علایم را بهبود می دهند   
بر اساس علایمی که بیمار مبتلا به آن می شود، داروهای مختلفی برای مقابله با این علایم تجویز می شوند.
به طور مثال:
·         داروهای ضد اسپاسم برای کاهش اسپاسم های عضلانی.
·         دارو های ضد درد برای تخفیف درد های عصبی و عضلانی-اسکلتی.
·         داروهایی که برای کنترل مشکلات ادراری استفاده می شوند.
·         داروهای ضد افسردگی برای درمان افسردگی.
·         داروهایی که برای بهبود اختلالات جنسی ونعوظ مفید هستند.
 
سایر در مان ها و حمایت های غیر دارویی
بسته به اینکه کدام مشکلات و یا ناتوانی در فرد بروز کند، روش های غیر دارویی گوناگونی توصیه می شوند که شامل موارد زیر می باشند:
·         فیزیوتراپی
·         گفتار درمانی
·         کار درمانی
·         روان درمانی
·         مشاوره
·         برخورداری از حمایت وتوصیه پرستار متخصص در این زمینه