چه عواملی باعث بروز ام اس می شوند؟
تصور این است که ام اس یک بیماری خود ایمنی می باشد. این بدین معنی است که سلول های سیستم ایمنی که در حالت طبیعی به باکتری ها، ویروس ها و سایر عوامل مهاجم حمله می کنند، بخشی از بدن را مورد حمله قرار می دهند. وقتی که بیماری ام اس فعال می باشد، قسمتی از سیستم ایمنی که مهمترین آن گلبول های سفید از نوعT  می باشند ، به غلاف میلین اطراف فیبرهای عصبی حمله کرده و این عمل سبب بروز نواحی کوچک التهابی در مغز وطناب نخاعی می شود.
یک نظریه بر این است که یک ویروس ویا یک فاکتور محیطی دیگر سبب تحریک سیستم ایمنی در بعضی از بیماران با زمینه ژنتیک خاص می شود.
التهاب اطراف غلاف میلین مانع عملکرد صحیح فیبرهای عصبی مبتلا شده واین امر باعث بروز علایم بالینی می شود. وقتی که التهاب متوقف می شود، غلاف میلین ممکن است که بهبود یافته وفیبرهای عصبی مجددا شروع به کار کنند. هر چند بروز التهاب ویا حملات التهابی متعدد می تواند یک ضایعه کوچک (اسکلروزیس) به جای گذاشته که باعث آسیب دایمی به فیبرهای عصبی شود. در یک بیمار مبتلا به ام اس نواحی متعددی (مالتیپل) از ضایعات کوچک (اسکلروزیس) در مغز ونخاع بوجود آمده که به همین دلیل نام این بیماری اسکلروز متعدد (مالتیپل اسکلروزیس) می باشد. این ضایعات را اغلب به نام (پلاک) می شناسند.